|
Nazwa Yerba Mate według naukowców badających pochodzenie naparu została nadana przez jezuitów. Uzyskano ją z połączenia łacińskich wyrazów - herba, co oznacza zioło a także Mati, czyli tykwa. Tykwa wykorzystywana jest do parzenia zioła. Indiańskie określenie tego naparu to caa. Nieprzerwanie Yerba Mate nie posiada typowej nazwy przygotowanej przez Polaków, jaka byłaby powszechnie używana, jednak sporo Polaków ma w pamięci nazwę Yerba Mate i takiej właśnie używa na określanie tego zioła.
Yerba Mate swoją popularność już w XVII stuleciu, kiedy namiejsca dorzecza rozpowszechnionej rzeki Parany dotarli Jezuici. Misjonarze Jezuiccy oglądali mieszkańców i stwierdzili, że ich najczęściej zażywaną używką są zielone liście krzewu, które rosną tutaj niemalże w każdym miejscu, a nazwano go w późniejszym czasie ostrokrzewem paragwajskim. Misjonarze dostrzegli również że korzystny wpływ na organizm ma spożycie tych krzewów - zmniejszało głód oraz łagodziło zmęczenie. W co niektórych sytuacjach dostrzegalne było również jaśniejsze myślenie.
Napar Yerba Mate rozpropagowany został m. in. na obszarach Europy, zwanej Starym Kontynentem. Dokonali tego Jezuici, którzy chcieli „reklamować” Yerba Mate Właściwości jako opcję rezerwową dla herbaty, która sprowadzana była z Azji. To właśnie dzięki uprawiania krzewów służących sporządzeniu Yerba Mate zakon Jezuitów bardzo dobrze funkcjonował finansowo i przez cały czas intensywnej popularności Yerba Mate nie mieli prawa oni narzekać na deficyt produktów do przetrwania. Było to podstawowe źródło ich materialnej egzystencji.
|
|